HALA !!!

Herşeyi tüketiyorum, tüketiyorsun, tüketiyoruz... Vazgeçmek çok kolay kazanmak neredeyse imkansız hale geldi.belki işle ilgili bir hedeften belki kişisel bir ihtiyaçtan belki çok önem verdiğimiz  insanlardan. Düşünmeden, tartıp bilmeden şımarık bir çocuk edasıyla vazgeçiyoruz. Yaşanmışlıklara ihanet yaşanmamışlıklara haksızlık ederek !!! 

Önceden sevda diye bir şey vardı, gözlerin bir çift göze meftun olduğu, mantığın sadece aşkın sokağında özgür olduğu, aldığımız nefesin anlamı saydığınız sevdalardan söz ediyorum . Kara sevda denirdi, ezber bozan, kendini tanımakta zorlandığın anlar yaşatan yüce duyguya. Ne görüyorum artık ne duyuyorum ne hissediyorum ne önemsiyorum. tanış takıl vedalaş... Yüzeylerde, boyumuzu geçmeyen duygularda boğulur olduk. Sevdaların yerini hoşlanmak ve sevişmek almış. Sevdiği kadına el uzatamayan adamları yeşilçam filmlerinde izleyebiliyoruz sadece ya da bir kadının sadece sevdiği adama teslim olmasını. Hiç bilmediğim geçmişlerde yaşanan aşkları, verilen sözleri, sadakatin en canlı olduğu zamanları özlüyorum. Her baktığım bir çift gözde o günlerin rengini arıyorum. Anlatsam anlamazlar, söylesem dinlemezler, sussam bilmezler ... Zaman öyle bir zaman ki ne yaparsan yap yürek dolusu sevmeye uygun iklim ve insanlar olmasına izin vermiyor. 

Umut ederek yoruluyorum hala tükenmeden, tükettiğimi kabul etmeden sessiz sakin Umut şarkıları fısıldayarak bekliyorum. Derinliklerden ve karanlıktan korkmayan bir çift gözü ararken... HALA !!!!