GEÇMİŞTEN BU GÜNE

İlk kez bu yıl büyüğümü hissediyorum. İlk kez bu kadar büyük hissediyorum. Çocukken bana abla, teyze gelen insanlar kadar büyüdüğümü...Sonbahara benziyor büyümek, baharın çocuksu hislerinin ardından gerçeğin en güzel renklerini daha soluk sunuyor yaşam. Bu yüzden olmalı ki en sevdiğim renklerdir pastal renkleri. Doğmadan atılan tohum, büyüdükçe fidan ve sonra koskoca bir ağaç olmuyor mu? Tıp ki biz insanlar gibi. Kimi güneşini, suyunu tam ihtiyacı olduğu kadar alıyor, daha dik ve sağlam kök salıyor yarınlara... Kimiyse hep eksik kalarak büyüyor, köklerini korkuyla salmaya çalışarak.

Büyümekle bitse keşke iş hatta yaşam orada donsa. Bakışlarımızın en keskin olduğu, tenimizin en parlak, vücudumuzun en diri olduğu hatta ses tonumuzun en canlı olduğu anda donsa. Yeşermiş yapraklarımla koca bir ağaç olmuşken, hala olmaya devam ederken daha fazla yaprak dökmekten kokuyorum. Sanki her hazan döktüğüm yapraklar her baharda eksilerek açıyor. Değişerek, azalarak...

Zamanın da gönlümde yer verdiğim ve hiç gitsin istemediğim bir yığın insana bu sözlerim. Dostlarıma, sevdiğim adamlara, iyi vakit geçirdiğim arkadaşlarıma... Büyürken hayallerime ortak ettiğim, şuan yanımda olmayan hatta hiç olmasını istemediğim insanlara... Pişman değilim çocukluğumu, gençliğimiz sizlerle geçirip, kendimi sizin yanınızda büyütmeye  başladığım için. Pişman değilim bazen sizi kendimden daha çok sevdiğim için. Hiç pişman değilim her birinizin bana hayal kırıklığı yaşatmasına izin verdiğim için. Eğer onlar yaşanmasıydı bugün ben olmazdım ki. Hayata yeniden gelsem yine bugün ki beni isterim. Çünkü ben kendimi her halimle seviyorum. Sizi hayatına alıp, kendini çok üzmüş olsa da çok seviyorum onu. Yokluğunuzda birbirimizi daha iyi tanıdık. Zaman zaman savaştık, ikimizden biri ağır yaralar aldı, zaman zaman çok eğlendik, zaman zaman birlikte küstük hepinize. Ama kendimle birlikte yaşamayı öğrendik. Olmasanız da olurmuş hani !

Ara sıra görüyorum fotoğraflarınızı, hayatlarınızı sizin haberiniz olmadan uzaktan seyrettiğim oluyor. Kah gülüyorum aciz hallerinize, kah dua ediyorum mutsuz ve çaresizliğinize... Dünyayı iyilik kurtararak, belki yeniden sevemem hiç birinizi ama mutlu olmanız için karanlığa bir mum yakabilirim . Kiminle nerede ve nasıl mutlu oluyorsanız, öyle mutlu olun ! Çünkü ben bugün, geçmişi ateşe verip, sadece bugünümü yaşıyorum. Yarına Allah Kerim !