EGOMA TERS DÜŞÜYORSUN !

NARSİST DEĞİLİM, YAŞARKEN, EN GÜÇLÜ SİLAHIM OLAN EGOMU SEVİYORUM HEPSİ BU !!!

Baktığım her yerde gördüğüm en gerçek şey; mutsuz insanlar mutlu fotograflar...

Tek derdimiz mutsuz olduğumuzu anlamamaları için gülen fotoğraflar çekmek sanki ! Dilimde tüy bitti, hissettiklerimizi yaşayalım demekten. Canın mı acıyor bağır avaz avaz, kalbin mi kırıldı ağla salya sümük, hayal kırıklığına mı uğradın, söv kardeşim için rahatlayana kadar. Kime, neye, ne için rol yapıyorsun?!

Bugünlerde sövmek, ağlamak soğutmadı öfkeden alev alev olmuş yüreğimi. Yazayım dedim, belki işe yarar. Seviyorum kendimi, bu yüzden kaçmıyorum hislerimden, kendime kazık atmıyorum rol yaparak, o kaybetti diyerek...  Belki kaybettik belki kaybettiler ne önemi var ki, bırakalım bu deli saçması hesapları. Artık hayatımızda olmayan, olmayacak olan her şeyin bıraktığı boşluk korkutmasın bizi. Ben sallanıyorum birkaç haftadır o boşlukta asılı durarak. Düşer miyim ya da çıkar mıyım diye düşünmeden belki de cezalandırıyorum kendimi. Haketmeyenlere fazlasıyla değer verip, onların egolarının fabrika ayarlarını bozduğum için. İyi bir şey yaptığımı zannederken yıllarca en büyük kötülüğü ben yapmışım o dosta, arkadaşa, sevgiliye. Giden ya da terk edilen her kimse işte ! Bir hiç olduğunu hissederken aldın onu değerli birisi olduğuna inandırdın, ama artık sen yoksun, senin çıkardığın yükseklerdeki yerini başkaları koruyamazsa ve tekrar bir hiç olduğu gerçeği ile yüzleşirse sil baştan ayağa kalkacak gücü olur mu bilinmez.

Çocukluktan beri birer birer düşüyor  gönlümüzden sevdiklerimiz. Sevdiğimizi zannettiklerimiz. Hep yanımızda olması gerektiğine kendimizi inandırdıklarımız... Birer birer düşüyorlar gözümüzden. Bir zaman sonra öyle bir rahatlıyorsun ki dost zannettiklerimizin azalmalarına, enteresan bir huzur hissediyorsun. Sanki yıllardır sırtında taşıdığın kamburundan kurtulmuş gibi. Yıllardır kanını emen bir asalak artık yok olmuş gibi.  İyi oldu demeye başlıyorsun, hatta ilişkini düzeltme fırsatlarını bile-isteye kendi ellerinle yok ediyorsun. Ohhhhh be ! kime anlam yüklersen o kıymetlenir, yüklediğin anlamı azalttığında bir böcek kadar değeri olmaz. Gücümün farkındayım, ben kimin nerde olmasını istiyorsam herkes orda yerini alıyor. Çünkü bu benim dünyam ve kumanda benim elimde !

Zannetmeyin ki narsistlik  bu!!! Bizim herkesten daha kıymetli olan bir hazinemiz var içimizde. EGO’muz tabi ki ! Ona kasteden herkes benim düşmanımdır. Bu çirkin hayata devam ederken, etmek zorundayken en önemli yol arkadaşım o. Kimse kusura bakmasın onu korumak zorundayım. Evet narsist değilim sadece bu hayatı sizin bilmediğiniz ya da farkında olmadığınız kurallarla oynamaya çalışıyorum...

Herkesin gücünün farkına varması dileğiyle...